¿QUÉ ESTÁ PASANDO?

Testua egungo irakasleen formakuntzaz mintzo da, hasierakoaz eta jarraian jasotzen dutenaz (edo jaso beharko luketenaz). Irakasleen formakuntza aipatzen denean, honen oinarria eta garrantzi handiena duena, irakaslearen hasierako formazioa, hasierako ikasketa horiek direlakoan gaude. Ikasketa horiek unibertsitatearen esku daude eta hori dela eta, unibertsitateak izan behar du formakuntza egoki bat emateko bide, baliabide, irizpide… aproposak hautatuko dituena. Garrantzi handiko bideetako bat eta aipatu beharrekoa iruditzen zaiguna praktiken kontua dela uste dugu; izan ere, esperientziak eta elkarrekintzak asko laguntzen digulakoan gaude gure ikaskuntza prozesuan.
Hasierako formazioari jarraipena ematea ere garrantzi handikoa delakoan gaude, gizartea aurrera doan heinean irakaslearen ezagutzak ere eguneratzen joan behar baituelakoan baikaude. Praktiketan egon garen ikastetxean ikusi dugu irakasleak ikastaroetara joan direla (adimen emozionalari buruzkoetara, konpetentzien berri ematen duten ikastaroetara…), ikasketak amaituta izan arren ikasten jarraitzea ezinbesteko ikusten dutelako.
Irakaslearen formakuntzaz ari gara, baina nahikoa ez delakoan gaude. Guraso askok uste dute, euren haurren hezkuntza irakaslearen menpe dagoela soilik; eta ideologia hori dela eta, ez dute euren haurra edonoren esku utzi nahi, irakasle kualifikatu bat nahi dute, irakasle formatua, baremo batzuk betetzen dituena. Ez gaude ados, ordea, pentsaera honekin; izan ere, hezkuntza, komunitate bat delakoan gaude, irakasleaz gain, eskolak berak eta hezkuntza sistemak zerikusi zuzena dutena. Horregatik, formakuntza hori hezkuntza sisteman ere egin beharreko zerbait delakoan gaude, honek eragin nabarmena baitu irakasleengan eta eskolaren funtzionamenduan.